Leven met MPN

9. Hoe gaat het met je?

We schrijven medio december 2011. Ik werkte toen ongeveer op halve kracht, ik bedoel mijn halve normale arbeidsuur. Dat lijkt heel wat, maar het is wel verstandig om dat in het juiste perspectief te zien. Dat wil zeggen: mijn aanstelling is 0,8. Op mijn leeftijd mag ik als ambtenaar gebruik maken van de PAS-regeling. Dit alles betekent dat mijn effectieve arbeidsduur 25 uur is. En daar dus ongeveer de helft van. Het betekent dat ik niet al te veel op mijn arbeidsplek aanwezig ben. Bijgevolg zie ik sommige collega's dan ook maar heel af en toe.

Het was dus medio december toen een collega die ik al geruime tijd niet had gezien, langs kwam. Hij vroeg mij: 'Hoe gaat het met je?' Zoals ik al die maanden daarvoor ook had gedaan, antwoordde ik naar waarheid: 'Het gaat, maar ik ben nog steeds erg moe en werk nog steeds maar op halve kracht'. Beknopt, niet klagerig, want aan uitvoerige situatiebeschrijvingen en bijbehorende gemoedstoestanden hadden de meesten geen boodschap. Ik had dus al gewaarschuwd moeten zijn, maar was dat nog niet. Mijn collega antwoordde: 'Ja, daar heb ik ook wel eens last van'. Ik dacht nog: 'Is hij dan ziek geweest?' Maar nee, hij vond dat ik zeurde. Nu kan ik niets doen aan mijn toestand, maar natuurlijk wel hoe ik me daarover uit.

Deze eenvoudige, sociale gebeurtenis zette me aan het denken. Blijkbaar had ik nog niet afstandelijk genoeg over mijn toestand gecommuniceerd. Of was het iets anders? De gebeurtenis bracht mij ertoe om beter op de reacties van mensen te letten als ik wat vertelde over mijn situatie. Dat stelde me nogal teleur. Ook in mijn geval was de vraag 'Hoe gaat het me je' bedoeld als retorische vraag. Ik werd niet geacht daar naar waarheid op te antwoorden. Het was meer bedoeld als een waardenvrije, pretentieloze, sociale interactie. En als ik wel deed met inhoud reageerde, overkwam het met soms dat de vragensteller het al snel allemaal wat teveel vond.

Mijn conclusie was dat er bij sommigen de mening bestaat dat ik niet moet zeuren. Ik zie er goed uit, het gebeurde is lang geleden en daarom wordt het tijd om eens over te gaan tot de orde van dag. Het heeft allemaal al lang genoeg geduurd en zorgen hebben we allemaal. Dat was voor mij een bittere ervaring. Maar positief gezien blijkt het een aardig hulpmiddel om gemaakte, afwezige en echte interesse van elkaar te scheiden. En zo ben ik weer een illusie armer, maar een ervaring rijker. Er zal nog wel iets goeds uit voortkomen.

Gerard Reve'

Gerard van 't Reve: 'Het gaat slecht, verder gaat het goed'.

[jan 2012]

MF-logo