Leven met MPN

3. Een fenomenologisch toeval

Al jaren had ik vage klachten van verschillende soort. De huisarts - van de soort 'meestal gaat het vanzelf over'; wat overigens inderdaad de strategie is met de grootste slaagkans - verwees mij een enkele keer door naar een specialist. Veel van mijn klachten zouden mogelijk kunnen duiden op een neurologisch mankement. Dus verwees de huisarts mij naar een neuroloog. De neuroloog hoorde mijn klachten aan, verwees de suggestie onmiddellijk naar de prullenbak, deed wat lichamelijk onderzoek, soms nog aangevuld met een enkele test en gaf mij vervolgens te verstaan dat hier niets van te maken viel. Uiteraard, mijn klachten zouden ongetwijfeld reëel zijn, maar helaas was er op zijn vakgebied niets mee te beginnen. Mogelijk dat iemand met een ander specialisme er iets van zou kunnen maken. Het beste was het om terug te keren naar de huisarts, want - zo werd mij eens toevertrouwd - 'deze heeft een bredere kijk op de zaken dan de specialist. Dergelijke voorvallen illustreren fraai een fundamentele zwakte van het huidige systeem. De specialist bestrijkt slechts een beperkt segment en voelt zich buiten zijn eigen territorium niet competent, laat staan dat hij een collega zal raadplegen.

KinderaspirineVoor één klacht die met veel pijn gepaard ging, ben ik zelf maar gaan experimenteren vanuit de eenvoudige hypothese dat pijnstillers pijn zouden moeten bestrijden. Zo werkte ik diverse pijnstillers af en kwam tot de constatering dat Aspro Bruis het beste werkte. Elke drie à vier dagen kwam mijn pijn terug. Dit duidde er op dat de pijn een gevolg was van iets anders, want het werkzame bestanddeel van Aspro Bruis is acetylsalicylzuur. En dat werkt als pijnstiller maar zes tot acht uur. Blijkbaar bestreed acetylsalicylzuur in mijn lichaam echter iets gedurende drie tot vier dagen. Nu wordt Aspro Bruis in tabletten verkocht die 500 mg acetylsalicylzuur bevatten. Elke drie dagen zo'n pil is niet goed voor de maag. Dus ik probeerde een halve tablet; werkte ook prima. Vervolgens kocht ik Kinder Aspirine; pilletjes met 100 mg acetylsalicylzuur. Werkte ook prima. En zo kwam ik uit op dosering van een tablet per drie dagen. Met deze medicatie heb ik sindsdien mijn pijn bestreden.

Ik ben inmiddels een aantal jaren, een TIA, een herseninfarct en een diagnose essentiële trombocytemie verder. Nadere bestudering van de mogelijke symptomen van essentiële trombocytemie geeft veel herkenning. Een aantal vage en vooral niet te duiden klachten blijken opeens een samenhangend geheel te vormen. Alsof de puzzelstukjes opeens in elkaar passen. Hier wreekt zich de aanpak van de gespecialiseerde geneeskunde. Iedere specialist is heel geod, maar dan wel in zijn eigen vakgebied. Zoals een specilaist eens tegen mij zei dat mijn klachten na onderzoek 'duidelijk niet binnen zijn werkveld vielen; misschien is een cadrioloog iets'. De suggestie was vervolgens om de huisarts eens te raadplegen, omdat 'die een brede kijk heeft'. Kortom: ls de huisarts verwijst naar de - achteraf gezien - verkeerde specialist, kan een patiënt weer terug naar de huisarts in de hoop dat deze zo goed om een nieuwe verwijzing voor een andere specialist te geven. Dat zou toch wel anders kunnen: waarom niet een intake en een voorlopige diagnose in het ziekenhuis, bespreking in een multidisciplinair team en dan naar een specialist?

[sep 2011]

MF-logo