Leven met MPN

2. Als ...

Het eerste incident vond plaats op 1 juni. De eerst aanwezige arts meende dat het om een hartprobleem ging. Ook na de eerste onderzoekingen in het ziekenhuis bleef het hart de eerste verdachte. Had men toen maar een neuroloog geraadpleegd. Er is wel sprake van geweest, maar het herstel ging die eerste keer zo snel dat iedereen het mooi vond zo. Megineen heeft later, als ik dit vertelde, gezegd: 'Als ze het de eerste dag goed hadden gediagnosticeerd, dan was het infarct drie dagen later uitgebleven'. Zou kunnen, dan had ik meteen systematisch bloedverdunners gekregen en was het infarct inderdaad misschien uitgebleven. Ja, als ... Daar kan een mens echter niet veel mee. Het gedrag van atomen mag zich dan volgens de huidige inzichten in elf dimensies afspelen en de tijd kan soms zelfs achteruit lopen, een stoffelijk mens heeft daar niet veel aan. Niets kan worden overgedaan en paralelle werelden bestaan alleen in overdrachtelijke zin (en in StarTrek).

Een tweede 'als ...' moment diende zich later in ziekenhuis aan, toen de artsen aanvankelijk niet konden besluiten tot een herseninfarct omdat het bewijs niet sluitend was. Dat bewijs kwam pas na drie en een halve dag. Daarmee was kostbare tijd verloren gegaan in termen van medicatie. Als de diagnose eerder had kunnen worden gesteld, had eerder met medicatie kunnen worden begonnen en was de schade misschien minder geweest. Ja, als ....

Religie voor athe?stenIk heb daar natuurlijk ook over lopen piekeren, maar dat heeft niet veel geholpen. Ik kan ook niet anders constateren dan dat het leven tekorten kent. Onlangs las ik het laatste boek van de filosoof Alain de Botton, Religie voor athe?sten . Je kunt veel aanmerken op zijn polulaire benadering van levensvragen, maar een kern van waarheid vond ik er wel in. Zo vraagt hij zich af waarom de tegenwoordige tijd toch zo doordrongen is van een dwangmatige neiging tot positief denken. Positief denken is fijn en vaak nuttig, zeker. Maar het leven is en blijft vol tegenslagen, pech en minder leuke dingen. Door positief te denken zullen ze niet verdwijnen en begrijpen zullen we ze al helemaal niet. Veel dingen in het leven zijn nu eenmaal onvermijdelijk en zijn er zonder oorzaak of reden. Botton stelt daar tegenover dat we daarom meer ruimte moeten geven voor troost. En dat vond ik dan weer een troostrijke gedachte.

[sep 2011]

MF-logo