Leven met MPN

12. Het loket

Welk loket?Een TIA, een herseninfarct, een ziekte van het bloed. En er was al een verhoogde bloeddruk. Dit alles heeft geleid tot het structureel gebruik van zes medicijnen. Twee tegen de te hoge bloeddruk; deze gebruikte ik al voor mijn TIA en infarct. Een chlolesterolverlager; toegevoegd door de specialist in het ziekenhuis om de 'risico's in uw geval zo veel mogelijk te verlagen'. Twee middelen om klontervorming in het bloed tegen te gaan, omdat 'u een infarct heeft gehad'. En een laatste middel voor mijn ziekte van het bloed.

Het gaat dus om zes middelen die door drie behandelaars zijn voorgeschreven: huisarts, neuroloog, internist. Wie de bijsluiters van al deze middelen leest, wordt het bang te moede. Maar gaan al die middelen wel ongestoord, lees voor de patiènt klachtenvrij, samen? Daar zou dan de apotheek voor zijn. Die heb ik nooit ergens over gehoord. Voor klachten moet ik bij de huisarts zijn. Of toch niet? Toen in enige tijd geleden plotseling zeer hoge koorts kreeg, mocht ik me bij de huisarts vervoegen. Aangezien de specialist had gezegd dat mijn medicijn voor de bloedziekte soms hoge koorts kan veroorzaken, keek de huisarts daar vreemd van op. Niet dat deze bijwerking kon voorkomen, maar dat ik dat medicijn gebruikte; daar hij had namelijk nog nooit van gehoord. Vervolgens ging de huisarts de bijsluiter lezen.

De vraag is nu: wie is verantwoordelijk? Of in modern jargon: wie is de dossierhouder? De internist zegt: 'Uw bloeddruk moet onder controle zijn.' Met de nadruk op moet. Zorgt hij daarvoor? Nee, dat doet een praktijkondersteuner bij de huisarts. Daar bemoeit de internist zich niet mee. Toen ik problemen kreeg met de cholestrolverlagers, zei mijn internist: 'Daar ga ik niet over; dan moet u bij de huisarts zijn'. Toen ik een keer bij de internist klaagde over ernstige en constante vermoeidheid zie deze: 'Dat kan niet van mijn medicijnen komen'.

Het is duidelijk: elke behandelaar opereert binnen zijn eigen segment. Niemand is verantwoordelijk voor het geheel. Ik beklaagde me daarover een keer bij de huisarts. De huisarts meende echter: 'Wat wilt u dan? Dat de specialist het doet? Dat is toch onbetaalbaar!' Duidelijk: het komt er op neer dat de patiènt dus zelf zijn verantwoordelijkheid moet nemen en zijn eigen dossierhouder moet zijn. Daarmee is er een vierde behandelaar bijgekomen. Of het werkt dat is de vraag.

[jun 2012]

MF-logo