Klein maar fijn: Kiribati
Kiribati heeft een gedeeltelijk gemeenschappelijke geschiedenis met Tuvalu. Kiribati bestaat uit 33 eilanden waarvan er 21 zijn bewoond. De eilanden liggen verspreid over een gebied ter grootte van 5 miljoen km². De Britten riepen de eilandgroep in 1892 uit tot Brits protectoraat. Het eiland Banaba werd in 1900 geannexeerd, nadat er grote hoeveelheden fosfaat waren aangetroffen. Fosfaatwinning op dit eiland, in de koloniale tijd Ocean Island geheten, vormde tot 1979 een belangrijke bron van inkomsten voor Kiribati. Banaba is een geïsoleerd liggend eiland in de groep, zo'n 500 km verwijderd van de andere eilanden van Kiribati. Het fosfaat ging vooral naar Australië en Nieuw-Zeeland. Fosfaat werd aan deze landen verkocht tegen prijzen die onder het niveau van de wereldmarkt lagen. Banaba is letterlijk afgegraven. Het heeft deze landen ook in hoge mate geholpen om hun landbouw te ontwikkelen. De bevolking werd in de jaren veertig van de 20ste eeuw grotendeels gedwongen te verhuizen naar een ander eiland, Rabi. Financiële hulp van Groot-Brittannië, Japan, Australië en Nieuw-Zeeland is goed voor 50% van het bruto nationaal product. Economisch gezien een ongezonde toestand. Het toerisme brengt weinig geld in het laadje; de geïsoleerde ligging zal daarbij zeker een rol spelen.
Kiribati bestaat uit drie eilandegroepen:
•Gilberteilanden met 16 eilanden
•Phoenixeilanden met 8 eilanden, 1800 km ten oosten van de Gilberteilanden
•Line-eilanden met 9 eilanden, 3300 km ten oosten van de Gilberteilanden