Het is wat het is. De relevantie van stikstofdioxide als maat voor de verkeersgerelateerde luchtverontreiniging

De bescherming van de menselijke gezondheid is één van de doelstellingen van het huidige luchtkwaliteitsbeleid. En als we praten over luchtverontreiniging dan is stikstofdioxide (NO2) - naast fijn stof (PM10) en ozon (O3) - een stof die in de aandacht staat. De concentraties van stikstofdioxide liggen in Nederland op een niveau dat op een aantal plaatsen niet wordt voldaan aan de Europese grenswaarde voor de jaargemiddelde stikstofdioxideconcentratie van 40 µg/m³.

Vooral in steden zou de luchtkwaliteit nogal te wensen overlaten, waarbij het verkeer wordt gezien als een van de grootste boosdoeners. Een veel gehoorde opmerking is dat stikstofdioxide op zichzelf niet zo schadelijk is. De schadelijkheid zou meer liggen in het geheel van de verkeersgerelateerde emissies' waarvan stikstofdioxide een onderdeel vormt. De Milieubalans 2005 meldt hierover: 'De Europese norm is gebaseerd op een aanbeveling van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Deze heeft een lage richtwaarde aanbevolen, omdat stikstofdioxide een bijdrage levert aan de vorming van ozon en omdat stikstofdioxide een indicator is voor een verkeersgedomineerd mengsel van luchtverontreinigende stoffen.'

Lees hier het gehele verhaal: Een indicator voor wat? [opent nieuw venster naar pdf-bestand, 0,5 MB]