'Het zal geen gat in de bodem van de zee maken'
Bikini atol en haar bewoners
Voor het uitvoeren van de test had de Amerikanen het oog laten vallen op de Marshall Eilanden, een eilandengroep in de Stille Oceaan. De eilanden waren op de Japanners veroverd aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. De Marshall eilenden bestaan uit 29 atollen en vijf eilanden. De eilandengroep was in 1529 door de Spanjaarden ontdekt en was achtereenvolgens bezit van Duitsland, Japan en, dus na de Tweede Wereldoorlog, de Verenigde Staten. Eén van de eilanden is Bikini Atol. Dit eiland was uitgekozen voor de eerste proeven door zijn achteraf ligging, ver van reguliere scheep- en luchtvaartroutes.
Eerst de bevolking weg
In februari 1946 werd aan de lokale bevolking de vraag voorgelegd of ze
'tijdelijk' wilden verhuizen, omdat de Amerikanen proeven met atoombommen
wilden houden 'for the good of mankind and to end all world wars'. De lokale
bevolking, 167 in getal, werd in maart 1946 met hun leider King Juda geëvacueerd
en geherhuisvest op het 125 km oostelijker gelegen en tot dan toe onbewoonde
Rongerik Atol. Dit zou uiteindelijk de dood van vele bewoners betekenen,
omdat Rongerik Atol totaal ongeschikt was voor bewoning. Onmiddellijk na
het vertrek van de bewoners begonnen op Bikini de voorbereidingen voor de
experimenten. Zo gebeurde het dat de bewoners die maar net het eiland hadden
verlaten, nog konden zien dat hun huizen werden platgebrand.
